top of page
Zoeken
  • Foto van schrijverGump

Transformer Talks - Karl D'Haveloose

Deze week alweer een nieuwe Transformer Talks met als gast de sympathieke Karl D'Haveloose. De podcast zal bestaan uit twee delen. Geniet alvast van het eerste deel.




Ja-Nee vragen


Heeft Indumation een significante stijging in deelnemers gezien sinds er meer focus is op Industrie 4.0 en digitale transformatie?

Ja.


Geloof je dat binnen de vijf jaar alle bedrijven AI omarmd zullen hebben in hun productieomgeving?

Nee.

 

Is Industrial IoT een synoniem voor Industrie 4.0?

Ja maar.


Automatisatie in de industrie leidt tot een netto verlies aan jobs?

Ja maar, zou ik zeggen.


Er is te weinig voldoende gekwalificeerd personeel beschikbaar om de groeiende vraag naar digital services of digital expertise in bedrijven te vullen?

100%

 

Cyberbeveiliging vormt de grootste uitdaging voor bedrijven die digitalisatie omarmen? Klopt.


Het tempo van digitale transformatie in België blijft achter bij andere Europese landen?

Ja.


Wie is Karl D'Haveloose?

Karel D'Haveloose, laat ik mij voorstellen als wat wij noemen in West-Vlaanderen een saloningenieur. Het is te zeggen, ik ben een handelsingenieur.

 

Maar dat wil ik ook in concreto zeggen, in West-Vlaanderen zijn ze dan tijdens een ingenieur, maar ik kan ook geen 'priese' (lees stopcontact) steken, ik kan dus ook geen stekker of whatever met zich verbinden. Maar we kunnen wel in gesprek gaan met ingenieurs, we begrijpen hun binair denken en kunnen dat ook tot iets nuttigs omzetten. Ja, verder van de rest zijn wij bezig met het organiseren van beurzen, events op allerlei niveaus.

 

Ik had mijn bedrijf met twaalf medewerkers en dat heb ik verkocht in 2018. Ik ben nog altijd CEO van Industrial Fairs, die dus deel uitmaakt van Expo Group en ja, ik zou zeggen mijn competenties en de dingen waar ik graag mee bezig ben en mee bezig zal zijn, is alles wat content is, alles wat strategie is en alles wat dat business development is, internationaal.


En je zegt Industrial Fairs organiseert beurzen, onder andere Indumation. Hoe ben je op dat idee gekomen om een industriële beurs te creëren? Vooral een industriële beurs?

Ja, laat ons zeggen, als ik de bocht niet te lang wil maken en wat sneller rijden. Ik was al bezig met het organiseren van beurzen in, ik zou zeggen vanaf 1992, dus ja, ik ben van die generatie.


We zaten sowieso al met een beurs in Brussel, machineering, die een maaktechnologiebeurs was.

 

We hebben daar op een bepaald moment ook tot inzicht gekomen dat, niet alleen in de maakindustrie, maar in het algemeen, 'manufacturing excellence' heette dat toen. Dat was een term die hot was en die nog pre-industrie 4.0 was.


De vraag werd gesteld: hoe ga je een product inderdaad excellent gaan fabriceren.

En dan kwam eigenlijk het idee van automatiseren, en andere inzichten zoals robotiseren.

 

Dat was toen nog voor de Duitsers industrie 4.0 als term uitgevonden hebben Toen was de term manufacturing excellence.


Ik ben daarin getuimeld met die beurs, machineering, die dus een maaktechnologiebeurs is in Brussel. Toen heeft Agoria mij gespot, maar eigenlijk een aantal technologiebeurzen die onze aanpak hadden gespot.

 

Er was toen een overaanbod van heel kleine, niet nader te noemen beursjes over motion control en andere zaken binnen de industrie. De exposanten uit de technologie wereld waren het er een beetje beu eigenlijk. Vooral om al die verspreide, apart gefocuste beurzen te hebben.


Daarnaast was het ook budgettair heel zwaar. Al die kleine beursjes, die wel niet zoveel geld kosten, maar als je samen een pak mensen mobiliseert, kost dit veel middelen.

 

En dan hebben we een tender gedaan, waar we een idee, een naam, ik kan het maar zo zeggen, een paper gemaakt.

We hadden een volledige website gebouwd en gepresenteerd aan, ik denk een twaalftal technologiebedrijven, onder het mom van Agoria.

En ja, dat is blijkbaar warm aangekomen, en later ook warm aanbevolen, en dan hebben we het papier ingetekend, denk ik, in 2011 voor de eerste Indumation.


Heb je je dan gespiegeld aan een SPS of Hannover Messe?

Wel, eerlijk gezegd, SPS en Hannover Messe... ja, ik durf mij daar natuurlijk als Belg, Vlaming of West-Vlaming, daar nu niet direct aan meten.

 

Natuurlijk hebben we veel van die beurzen bezocht, ook de SPS in Duitsland, maar ook in Parma. Dat is een bron van inspiratie geweest, en het is nog altijd zo dat als ik persoonlijk naar huis rijd of vlieg, en ik heb die beurs bezocht, dan ben ik heel nederig natuurlijk van wat ik gezien heb, en wat we hier op poten zetten. Maar langs de andere kant, ben ik altijd blij als mensen Indumation bezoeken. Zeker wanneer je weet hoe klein en fractioneel deze markt is in België, tegenover in Duitsland of tegenover andere mondiale beurzen.

 

Je startte met Indumation, maar dan zijn er nog een aantal andere beurzen erbij gekomen, waaronder Abiss?

Klopt, ja.

 

Vanwaar de keuze om Abiss dan een keer naast te zetten, was Indumation dan niet genoeg?

Dat is een terechte vraag, die mij heel veel gevraagd gesteld geweest is. Ik zou kunnen zeggen: is het puur opportunisme, en parasiteren op je eigen cliënteel. Daar ben ik ooit van beschuldigd geweest.

 

Als je de bocht kort neemt in dat geval, dan zou je kunnen zeggen dat dat klopt. Wat ik gemerkt heb is dat Indumation eigenlijk de volledige, ik noem dat de volledige mix, de volledige soep omvat van hardware tot en met software.

Zeven routes, devices, sensorieke camera's, robots, sturingen, tot en met inderdaad het platform en het software verhaal, zoals ERP, MES, WMS, super apps,... ik zou zeggen dat alles wat het digitale binnen een industrie 4.0 en automatisering is, het geconnecteerde, het IOT verhaal enzovoort, dat was fractioneel ook wel aanwezig op Indumation.

 

Wat merk je? Aan de ene kant zegt een bezoeker dat hij hier een beetje overdonderd werd door wat hij allemaal ziet in vier hallen. Terecht! Ik denk dat je dat ook nog zeker nog extremer hebt op grote beurzen zoals de SPS, of we gaan over Messe industrie. Die bezoeker zegt van ja, wij weten ook wel dat wij met digitaliseringsteams of met pilots bezig zijn binnen paperless en andere toepassingen.

 

Maar er is hier zodanig veel te zien, laten we zeggen dat een beursbezoek gemiddeld drie à vier uur is, plus heen en terug, dan ben je eigenlijk een werkdag kwijt. We hebben daar geen tijd voor omgekeerd.

Daarnaast hebben de aanbieders uit de software wereld of digitale oplossingen binnen de industrie meestal geen grote standen.

 

Die hebben ook geen publiekstrekker waar dat er een gigantische robot of applicatie staat te draaien. En die hebben vooral heel veel tijd nodig om uit te leggen en een demo te geven op basis van een dashboard of een scherm. Dat neemt wel wat tijd in beslag.

 

Dat is natuurlijk droge materie. Als je daar dan door de wandelgang loopt, door een kleine stand aangesproken wordt om een demo te volgen waar je momenteel niet echt mee bezig bent. En je ziet daar dan al die grote andere spelers die je natuurlijk cateringmatig en qua sensationele beleving een heleboel zaken aanbieden...Dan heb je het moeilijk.


En vandaar dat we gezegd hebben van, ja, er is plaats voor de grote groep aan bedrijven binnen industrie 4.0 en automatisering. En er is zeker plaats voor een klein, gericht, gefocust event waar dat enkel eigenlijk, ja, ik zou zeggen de digitale saus boven de industrie, zinvol op de manier van een summit gebracht wordt.

 

Daar hebben we ook een beperking op het aantal bezoekers. Omdat we dat anders cateringmatig en qua lezingen enzovoort niet aankunnen. De grootste uitdaging was, denk ik, om de sleutel om te draaien als beursorganisator.

 

Je denkt altijd in termen van aanbod exposant, een aantal vierkante meter om naar buiten te komen.  

Daar heb ik ook nog even mijn buikspieren en ook mijn kiezen getraind. Over hoe ik het moest aanpakken. Op een bepaald moment voor de eerste editie zat ik met amper 15 exposanten.

 

Ik was zodanig gefocust op die exposanten en niet op de content. Totdat het mij plotseling daagde, drie, vier maanden voor event, dat ik zeg van, ik hoef eigenlijk niet exposanten te overtuigen, ik moet exposanten en bezoekers overtuigen over de kwaliteit van de content.

 

Ik moet een summit-organizer worden. Dan is eigenlijk, met heel veel vallen en opstaan, die eerste Abiss Summit ontstaan. Waar de mensen dan ook vormelijk en concreet zeggen van, ah ja oké, dat is het fundamentele verschil tussen Indumation en een summit zoals Abiss.

 

Dus ja, ondertussen zijn we aan de negende missie.


Indumation heeft een heel traditionelere exposanten aanbod zoals PLC-manufacturers, dus alle grote technologie-providers. Terwijl bij Abiss ook de link tussen OT en IT samenkomt.

 

Ik ben blij dat jullie het merken, want wij hebben nog altijd huiswerk om het uit te leggen, niet alleen aan bezoekers, maar zeker ook aan kandidaat-exposanten. Er zijn een aantal mensen die we niet kunnen weigeren, maar die eigenlijk na één of twee edities tot de conclusie komen dat ze zeggen van, het is niet omdat je software of een shop van applicaties aanbiedt, dat je je plaats hebt op Abiss. Dat is niet de bedoeling.

 

En is het dan zo niet dat Abiss inderdaad meer gericht is op software? Maar ook compacter is en waarvan het doelpubliek anders is?

Voor een stuk wel. Soms zijn het dezelfde, maar dan wel met een focus op digitale uitdagingen.

 

Zie je een verschil tussen de twee? Zie je een stijging naar Abiss en een daling richting Indumation?

Op het eerst zicht, als ik alle recente edities naast elkaar leg, en ook wat ik zie qua 'Visitor Intelligence', merk ik dat sowieso Indumation de place to be is. Ook qua beleving, animo, qua show, qua, je hoeft er gewoon geweest te zijn.

 

En, je bent ergens wel overtuigd dat iedereen er zijn ding kwijt kan, zeker als je als team komt. Dan komen ze als verantwoordelijke voor de interne logistiek, iemand anders is verantwoordelijk voor innovatie en automatisering, en iemand anders is verantwoordelijk voor engineering. Iedereen vindt wel zijn ding in die zeven routes die wij aanbieden.

 

Het Industrial Software verhaal zit daar ook in. We hebben de indruk dat dat vooral als team bezocht wordt, terwijl dat Abiss eerder nog altijd grotendeels een individueel verhaal is. Tenzij, want wij proberen dat ook altijd wel een beetje aan te raden, het gaat over OT, de digitalisering rondom OT. Sommige mensen dachten dat dat een IT-beurs is.

 

Wat wij altijd wel aanraden is inderdaad, dat is die compatibiliteit. Je spreekt over convergentie tussen IT en OT. Maar dat geldt ook inderdaad op Abiss.

 

Meestal komen ze per één, soms komen ze met twee. En dan zou die tweede persoon, dat zou eigenlijk uw sidekick uit de IT moeten zijn. Want het is niet omdat je een applicatie prachtig vindt, dat die binnen jouw huidige architectuur compliant is of bruikbaar is.

 

Ik zie beide "producten" aan zich voorlopig naar bezoekers stijgen.

 

Maar ja, naar bezoekers stijgen is een gevaarlijke beweging. Want inderdaad, Abiss is een summit. We houden een beperkte ruimte.

 

We willen ook niet morgen groeien naar 200 exposanten, maar we willen morgen ook niet groeien naar 2000 bezoekers. Omdat wij nu eenmaal ook die vaste catering voor exposanten en bezoekers aanbieden. En dat kost wel een flinke duit.

 

Mensen beseffen dat misschien niet. Eten thuis klaarmaken en eten maken op venue, dat is prijsmatig factor drie, vier voor ons in ieder geval al. We bieden het allemaal wel gratis aan.

 

We gaan ook die content zoeken waarin, om op onze blote knieën bedrijven te gaan overtuigen om zelf op het podium te komen en hun verhaal te communiceren. Dat is niet altijd evident. En ik merk dat het steeds moeilijker wordt.

 

Bedrijven die goed bezig zijn, innovatief bezig zijn, die waren pre-corona fier om dat op een podium te komen sharen. Dat was ook een beetje PR voor die bedrijven. Maar we merken nu dat steeds minder pilots nog kunnen gedisclosed worden, zeker niet op het podium.

 

We moeten echt wel ons best doen als we kwalitatief willen blijven en neutrale lezingen willen geven over onder andere cybersecurity, over intelligence of things en het algemeen, IOT verhaal in de industrie. Dan moeten we echt wel heel veel deuren openstampen.

 

En als laatste heb je dan ook INE. Los van machineering hebben we ze dan bijna allemaal gehad. INE leunt toch tamelijk sterk aan aan ABISS zou ik vermoeden?

 

INE staat voor Indumation Network Event. Maar qua omvang, qua setup, is het eigenlijk ABISS setup?

Ja, ik zou zeggen niet echt.

 

Wat ik proclameer hoeft natuurlijk niet altijd de perceptie te zijn van andere mensen. Het is daarom dat we daar ook altijd graag rekening mee houden.

Strategisch hebben we gezegd... Ik ga nu heel breed in mijn verhaal.

 

Vroeger was zo een beetje de perceptie van ja, een nationaal beurs in Kortrijk, dat kan niet. Ik bedoel, hoe is dat een godsnaam mogelijk, totdat je er natuurlijk komt en dan gaan je ogen open. Iedereen dacht vroeger dat een beurs in Brussel moest doorgaan.

 

Vlaanderen, Wallonië en dit en dat. Het is allemaal een mooi verhaal, totdat je het in concreto moet uitrollen.

Ik loop meestal zonder een badge door de wandelgangen van mijn beurs.

En heel vaak kennen ze mij, heel vaak kennen ze mij niet, maakt niet uit. Maar ik luister wel heel veel. En ik spreek met een aantal leeftijdsgenoten.

Die op een of andere manier ook wel ergens in een leiderschapsfunctie zitten binnen een industriële organisatie.

Ze staan wel ergens aan het hoofd van een KMO, familiematig of ze zijn CEO geweest binnen het bedrijf. En ze zeggen allemaal zelf: 'ja, eigenlijk heb ik geen technologische achtergrond. Ik heb dat niet. Maar om de vijf minuten is er wel een meeting met mensen uit Operations. Die aan mij komen vragen, ja, wil je een keer een bestelbon tekenen voor dit of dat? '

En ik sta eigenlijk te kijken naar die mensen in de zin van, "help mij!". Want jullie komen hier af met budgetten die we niet altijd direct gefinancierd krijgen.

Eigenlijk is de missie altijd geweest van INE, dat bazen van KMO's, maar ook van andere bedrijven, samen te brengen.

Die bazen hebben niet noodzakelijk die technische interesse om een Indumation te gaan bezoeken. Raar, maar dat is zo.

 

Dus dat zijn geen mensen die je kunt animeren vier, vijf uur op een technologiebeurs. De missie van INE is eigenlijk een netwerk event waarop we zeggen, kijk, weet je wat? Degenen die op de beurs staan zijn technologiepartners, de exposanten noemen wij dan partners in dat geval, die het feestje organiseren. Dat zijn inderdaad grote en kleine spelers.

 

Maar dan niet zoals op Indumation, met indrukwekkende standen, omdat er een hele technologische demotour moet gebruiken. Jullie zorgen dat daar mensen uit het management of van de directie staan.

Enerzijds om mensen van het management en directie te ontvangen op uw lounge, bij wijze van spreken, waar overal inderdaad eten en drinken zijn, maar ze zijn meer high-level dan op ABISS, inderdaad. Dus daar is het budget eigenlijk nog hoger.

 

Daar is het eigenlijk de bedoeling dat je een tour d'horizon krijgt, maar op managementniveau.

Als medewerkers dan afkomen met een automatiseringsverhaal dat ze dan iets beter weten wie de partners zijn, zonder dat ze héél technisch een uitleg krijgen.

 

Wat we dan willen doen is, kijk, eet iets bij ons, we babbelen een beetje, we babbelen een beetje bij, en misschien, als je daar tijd en goesting hebt, verwijzen we je door naar een collega of naar iemand anders, om je kader te verruimen, maken we later misschien een afspraak. Het is niet de vertegenwoordiger die hard gericht is op verkoop! Dat is niet de bedoeling. Netwerken staat op de voorgrond en de technologie op de achtergrond.

Dus we willen eigenlijk een beetje het stuk automatiseren, industrie 4.0, democratiseren, voor iemand in leiderschap, ondanks het feit dat hij de technologische background niet heeft.

 

Is het een overwinning op zich, of een succesverhaal, dat je na de corona editie opnieuw merkte dat de bezoekers opnieuw in de lift zitten?

 

Ik kan niet ontkennen dat wij bang geweest zijn hé. Wij hebben, als ik mij niet vergis, we hebben een Abiss kort na corona gehad, kort na de lockdown.

 

En we hebben ook een machineering in Brussel gehad in september. Dat was na de tweede lockdown zelfs, dacht ik. Dat waren inderdaad die beurzen met maskers.

 

Die beurzen met voorverpakte catering. Remember?

Met plastic dingetjes en bakjes en zo. En ik herinner mij nog dat, mensen zijn rare dieren hé.

Ik herinner mij nog hoe grimmig dat mensen waren om contacten met elkaar te leggen, ondanks het feit dat ze dat wilden.

Op een bepaald moment hebben wij inderdaad wel gepanikeerd. Dat we zeggen van ja, goed, als dat de evenementen zijn, post-corona, zoals dat we ze gaan moeten bevoeren, onder die grimmigheid, onder die paranoïde, whatever, smetvrees, dan ziet dat er niet goed uit.

 

Dan ziet dat er niet goed uit. Dat is inderdaad, en dat is dan ook weer de getuigenis van welk raar sociaal dier een mens is, hoe snel dat dat vergeten is, die smetvrees en die protocols en die toestanden, hoe rap dat mensen elkaar weer vastpakken, knuffelen. Ook op het netwerkevent gaan ze dicht bij elkaar gaan staan of naast elkaar zitten te eten.

 

Allemaal op zeteltjes hé, net als op Abiss, heel dicht bevolkt, ik zou zeggen schouder aan schouder, dingen zitten te volgen. Dat was dan de opluchting, dat was dan de catharsis, dat we inderdaad gezegd hebben: we zijn goed bezig. Maar we hebben ook veel bijgeleerd, in ons businessmodel hebben wij gezegd, wij gaan over tot een ecosysteem, waarin we zowel online als fysiek mensen samen brengen. Veel bijgeleerd, jullie ook waarschijnlijk.

 

Altijd hé. Welke trends of ontwikkelingen zie je in de toekomst nog komen op de industriele beurzen?

Ja, dat is een ruim verhaal, denk ik. Wat zie ik allemaal komen? Ik heb een klein beetje een cheat sheet gemaakt, omdat ik zeg van ja, ik heb een aantal zaken rondom digitalisering, die ik misschien wel aan jullie kwijt wil, en die eigenlijk ook een beetje de vertaling zijn van de trends, als dat al de vraag is.

 

Wat merken wij? Ik praat graag met grote bedrijven, ik praat graag met innovatieve bedrijven en ik ben altijd onder de indruk, als ik bepaalde jonge bedrijven bezoek, deze week ben ik bij bedrijven geweest zoals Aaltra, maar ook bij Vintecc geweest, en dat vind ik altijd fascinerend hoe die bedrijven groeien als champignons.

Langs de andere kant kom ik ook in industriële KMO's, marktbedrijven die ik bezoek, die prachtige machineparken hebben staan. En waar ik iedere keer suprised ben, hoe weinig gedigitaliseerd die bedrijven zijn.

 

En als ik zou zeggen weinig... het is al een enorme prestatie als er een ERP-systeem is. Het is al een enorme prestatie. Maar als je dan kijkt naar alle andere digitale platformen, of logische stappen in een digitalisatieproces, die er vandaan nodig zijn, dan zijn zij heel verkennend, tot een beetje bang van hoe ze het allemaal gaan aanpakken.

 

Ondanks het feit dat heel veel partijen, federaties, universiteiten, onderzoekscentra, proclameren dat zij overal gratis speeltuigen aanbieden. Dan merk ik die schuchterheid, van heel veel Vlaamse KMO's, om die stap te nemen.


Maar is het niet omdat er teveel is?

Ik denk het ook.

 

En dat men begot niet weten hoe ze het bos door de bomen moeten zien. Ik ben nog altijd dezelfde studie aan het maken van wie wie is in Vlaanderen. Dan komt dan ook Van HooL er ook nog een keer bij, want je hebt daar ook, zoals bij digitale, je hebt daar ook Sirrissen en Agoria's en andere competentiecentra, onderzoekscentra.

 

Ze zijn allemaal op zichzelf ook bezig. Er komt verjonging op die CEO-niveaus, directie-niveaus, binnen al die onderzoeks- en competentiecentra. En je merkt dat die mensen ook, door het feit dat ze jonger zijn, dat is de ode aan de jeugd, zeg ik altijd, die gaan gemakkelijker door dezelfde deur.

 

En wat zouden die... Ik merk dat er nog heel veel bedrijven, ik hoop dat we dat niet moeten blijven zeggen, dat er nog heel veel bedrijven zoekende zijn en al de stap niet gezet hebben, of zeker niet volledig gezet hebben.


Wat denk je dat dergelijke bedrijven wel over de streep zou trekken om iets te doen, beslissingen te nemen? Wat zou hen daarbij helpen?

Ik heb daar gisteren mee nagedacht.

 

Het loopt samen met uw vraag daarnet van ja en nee. We hebben gezegd: zal ieder bedrijf artificial intelligence implementeren? Gedigitaliseerd, enzovoort, binnen vijf jaar?

 

Ik denk, volstrekt: nee. Is dat positief. Nee, dat vind ik zeker niet positief.

 

Gisterenavond ben ik nog op een evenement geweest, een prachtig evenement van Agoria, met 1200 mensen, zeker? AI Unboxed, prachtig evenement. Ik zou zeggen, kudo's naar Agoria en Sirris.

 

Daar heb ik met een aantal bedrijven gepraat, die ook allemaal wel hetzelfde vertellen: of ze houden het voor zich, en willen er niet over babbelen. Als je belt of zegt, mag ik je een keer bezoeken, of wil je een aantal demo's geven?


Ze willen er niet over praten.


Ik denk dat we de technologiefederaties eens het volgende moeten doen.

 

Maar, dat kost wel wat geld. En er kan misschien ook wel wat geld voor vrijgemaakt worden in België.

 

Een soort flying digitalisatie, maar een democratische digitalisatie. Een expert, geen dure consultant van Big Five of whatever.

 

Die zegt, weet je wat, we hebben zo'n twintigtal flying jonge gasten die eigenlijk samen met de mensen van de KMO, met de mensen van de werkvloern daar zo'n keer een week of twee meegaan in al die processen. Die zo'n beetje het DNA ontdekken van dat bedrijf.

 

Wat er pro en contra is vanuit hun visie. En dan zeggen ze, weet je wat, ik ben ook een digitale coach. Om samen en in heel kleine belachelijke stapjes, want uiteindelijk wat wil je bereiken met digitalisering, dat is ook nog maar een keer dat optimaliseren van de efficiëntie, van OEE, whatever dat mag zijn.

 

Dat kan in kleine stapjes gebeuren. En inderdaad, waarom kan dat niet een super app zijn die via een smartwatch verwittigingen kan sturen aan de 'klarkist', die ook operator is, en ook nog een keer de vuilnisbakken buit zet, bij wijze van spreken in een klein bedrijf, dat die verwittigd wordt over het feit dat er een machinestilstand is en ook zegt wat je moet doen. Je moet op die knop en op die knop duwen.

 

En het komt ook nog een keer op het scherm. Ik merk nog altijd dat als je met bedrijven praat, één, er is een schroom over.

 

Andere bedrijven willen het niet delen. Ik geef een ode aan Altachem bijvoorbeeld. Die inderdaad met zo'n oplossingen, heel no-nonsense oplossingen, die inzichten willen delen met anderen

 

Die zeggen, kom maar af, ik ga het u uitleggen. Die mensen daar vieren om dat uit te leggen. Ode aan Wouter van Altachem in dat geval.


Zo'n coach is geweest hé?


Is dat geweest?


Ja, een samenwerking tussen POM, Sirris & Agoria.

Want ikzelf (Han Desimpelaere) was toen een stuk die coach.

En dan was de taak inderdaad bedrijven, KMO's, gaan inspireren naar, oké, wat is mogelijk op digitalisatie rond de productieomgeving? Wat kun je eventueel met kleine middelen al starten? Welke bedrijven kunnen jullie daarin helpen? En een stukje ergens gaan doorverwijzen. Maar inderdaad, dat is een project die gelopen is.

 

Ik denk ook dat Ben Van Roose hier nog verder mee bezig is binnen Agoria bijvoorbeeld.

 

Het gaat over die kleinere, die KMO's, die kleine bedrijven, waar de eigenaar, soms ook voor een grote machine staat. Die hebben niet altijd de tijd om zich te verdiepen in wat dat er bestaat. En dan een keer te gaan bekijken, oké, wat is het nu goed voor ons? Omdat die eigenlijk bezig zijn met hun daily business.

 

Daar komt het op neer hé. Hetzelfde met AI. Gisteren was er een professor die op AI Unboxed toonde hoe dat je in 30 minuten tijd eigenlijk een fake start-up bedrijf kan creëren met Chat GPT in dat geval. En hij was eigenlijk een aantal prompts aan het ingeven, heel simpele prompts, heel humane prompts. Hij behandelde eigenlijk echt ChatGPT als een volwaardige humane gesprekspartner.

 

En hij toonde in hoeveel instructies hij erin sloeg om 1, een business plan te maken voor die start-up, met de skills dat hij, skills zijn een aantal woorden die ze verplicht moesten gebruiken in hun pitch. Er werd een volledige layout gemaakt van een website, een volledige layout met de beelden erbij gemaakt van de presentatie of pitchdeck.

 

En er werd zelfs een eerste verkoopsmail gemaakt om het bedrijf te introduceren bij potentiële investeerders en potentiële klanten. Hij heeft dat in een half uur tijd gedaan. We waren gewoon aan het meekijken.

 

En volgens hem is dat nog maar het begin. En iedereen die zegt, ik kom terug op uw opmerking, wie heeft er de tijd om in al die freeware te grasduinen? Want er is heel veel freeware de dag van vandaag.


Ik was er iemand anders ook over aan het vertellen. Als je wilt je logistieke planning of je productieplanning optimaliseren. Er bestaan nu ook al voldoende tools waarin je dat kunt invoeren.


Maar het is dan waar wat je zegt: Wie is er daar mee bezig binnen het bedrijf?

Je hebt al geluk, als je een zoon hebt of iemand zoals u, zoals u van een leeftijd die zegt: 'ik ga mij daar mee bezig houden, ga je maar bezig met je klanten, met je productie enzovoort, ik ga wel op de achtergrond zorgen dat het hier efficiënter, paperless is en dat er hier inderdaad AI in rijdt.'

En een laatste zaak is dan natuurlijk, ik kan er niet om heen dat is de nonchalance waarmee bedrijven zich beveiligen.


Maar dat is een onderwerp voor deel II (vanaf midden augustus online)

Comments


bottom of page